บันทึกการสะท้อนการเรียนรู้ครั้งที่ 5

   สิ่งที่ได้เรียนรู้ในครั้งนี้

ชีวประวัติ
 
          หลักการเขียนชีวประวัติ
              -เขียนบอกว่าเขาเป็นใคร อย่างไร
              -เขียนด้วยความบริสุทธิ์ใจ
              -เขียนเฉพาะเรื่อง บุคคลจริง น่าสนใจ เป็นแบบบอย่างในการดำรงชีวิต
              -ไม่เกินความจริง
         วิธีการเขียน
                -เลือกเรื่อง
                -วางแผน
                -การวิจัย
                -การเขียน
                -การเรียบเรียง

การเขียนเรียงความ

       คือ การนเสนอข้อความต่างๆ มาแต่งเรียบเรียงให้เป็นเรื่องราว อาจจะใช้วิธีการเขียนหรือพูดก็ได้
       เรียงความประกอบด้วย 3  ส่วน คือ
                ส่วนนำ
                ส่วนเนื้อเรื่อง
                ส่วนสรุป

การเขียนคำขวัญ

       คือ ถ้อยคำที่แต่งขึ้นจากการกลั่นกรองความคิด ภาษาที่ใช้เตือนใจ เป็นต้น


   ความรู้ใหม่ที่ได้รับ
         
         ได้เรียนรู้เรื่องของส่วนประกอบของการเขียนเรียงความ เพิ่มเติม คือ นอกจากส่วนประกอบสามส่วนแล้ว ยังมี เอกภาพ สัมพันธภาพ และสารภาพ อยู่ในเนื้อหาการเขียนด้วย ถึงจะเป็นการเขียนที่สมบูรณ์ 

ข้อเสนอแนะ

         ชอบในการจัดการเรียนการสอนแบบนี้ โดยที่นักศึกษามีส่วนร่วมกัการเรียนการสอน และอาจารย์ก็สรุปให้ความรู้เพิ่มเติมปิดท้าย  การเรียนแบบนี้ทำให้สนุกและน่าเรียน





นางสาวเกศสุดา  โพธิวัฒน์  รหัส 55113400199 ตอนเรียน D1
              

อัตชีวประวัติ

อัตชีวประวัติ

ชื่อนางสาวเกศสุดา  โพธิวัฒน์    ชื่อเล่น น้ำอบ  ภูมิลำเนาอยู่ที่ ตำบลส้มป่อย อำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ  จบมาจากโรงเรียนส้มป่อยพิทยาคม   ศึกษาคณะครุศาสตร์ เอกการประถมศึกษา ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต

            ในช่วงชีวิตที่ผ่านมามีเรื่องราวของชีวิตช่วงหนึ่งที่ไม่เคยลืม และมันก็เป็นเรื่องราวที่ฝังอยู่ในใจตลอดเวลา  เหตุการณ์ในวันนั้น ทำให้รู้สึกอะไรในหลายหลายอย่างและทำให้กลับมาทบทวนตัวเองในหลายเรื่อง  เหตุการณ์นั้นมันเกิดขึ้นก่อนที่จะได้เข้ามาเรียนที่มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนดุสิต เมื่อมีชื่อประกาศว่ามีสิทธิ์เข้ารับการสัมภาษณ์ ก็ได้มาทำการสัมภาษณ์ หลังจากวันที่สัมภาษณ์ ก็มีผลประกาศว่าสอบสัมภาษณ์ผ่านและให้มาลงทะเบียน และนำเงินมาเพื่อจ่ายค่าเทอม ค่าเทอมที่ระบุไว้นั้นเป็นแค่ส่วนหนึ่งของค่าเทอมทั้งหมด จากนั้นก็ได้นำเงินมาตามจำนวนที่ระบุไว้ในใบประกาศ เมื่อถึงเวลาที่จะต้องไปลงทะเบียน ในขณะนั้น ตัวเลขของค่าเทอมก็เปลี่ยนไปจากจำนวนเงินที่ระบุไว้  เวลานั้นจึงได้โทรไปหาพ่อเพื่อปรึกษาเรื่องค่าเทอมว่าเงินที่ให้มาไม่พอจ่าย และจำนวนเงินนั้นก็เยอะพอสมควร  ณ ตอนนั้น พ่อไม่มีเงินพอที่จะให้นำมาจ่าย จึงตัดสินใจทั้งน้ำตาที่จะไม่เรียนที่มหาวิทยาลับราชภัฎสวนดุสิต พ่อเห็นใจและรู้ว่าเรากำลังร้องให้อยู่ และได้บอกกับพ่อไปว่าไม่เป็นรัย แล้วก็สิ้นสุดการสนทนากับพ่อ ที่ร้องให้ออกมานั้น ไม่ใช่ว่าโกรธพ่อเพียงแค่ว่าพ่อไม่มีเงินให้ แต่ความรู้สึกตอนนั้น มันทำอะไรไม่ถูก และยังไม่มีที่เรียน ได้แต่นั่งคิดว่าทำไมเราไม่มีเงินจ่าย จึงพาเพื่อนที่มาด้วย ไปจ่ายค่าเทอม เพราะทางบ้านของเพื่อนพร้อมที่จะโอนเงินมาให้จ่าย พอนั่งรอเพื่อนสักพัก พ่อก็โทมาหาก็บอกให้ไปลงทะเบียน แล้วเอาเงินส่วนที่นำไป ไปจ่ายก่อน เพราะพ่อกลัวไม่มีที่เรียน ส่วนเงินที่เหลือพ่อจะหามาให้ น้ำตาก็ไหลออกอีกครั้ง ความรู้สึกตอนนั้นพูดอะไรไม่ออกมีแต่ความรู้ซึ้งถึงความรักความเป็นห่วงของพ่อแม่ที่กลัวว่าลูกคนหนึ่งจะไม่มีที่เรียนหนังสือเหมือนเพื่อนคนอื่นๆ เพราะยังสอบที่ไหนไม่ติด มันยากมากที่พ่อกับแม่จะหาเงินจำนวนหนึ่งที่มากพอสมควรมาให้จ่ายค่าเทอมที่เหลือ หลังจากวันนั้น พ่อกับแม่ก็หาทุกวิถีทางเพื่อให้ได้เงินมาให้ ในที่สุดเงินที่ได้มานั้น กลายเป็นหนี้ก้อนหนึ่งที่พ่อเอามาให้ แล้วก็นำเงินจำนวนที่เหลือไปจ่ายค่าเทอม ก็ได้มาเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต เหตุการณ์นี้ทำให้รู้ว่าพ่อกับแม่เป็นห่วงเราที่สุดและรักเราที่สุด ไม่ว่าสิ่งนั้นมันยากที่จะหามาให้ ท่านก็พยายามที่จะทำจนสำเร็จ เพื่อให้ลูกมีความสุขและมีอนาคตที่ดีเหมือนคนอื่นๆ

            จากเรื่องราวในครั้งนี้ ทำให้ได้ทบทวนตัวเอง จนรู้ซึ้งว่าเราควรทำอะไรเพื่อให้พ่อแม่ภูมิใจ  พ่อกับแม่มักจะพูดอยู่เสมอว่า ลูกคือความหวังเดียวของพ่อแม่ คือสิ่งที่พ่อแม่ภูมิใจ และก็ต้องทำให้พ่อแม่ภูมิใจในตัวลูก สิ่งที่หวังไว้ในอนาคต เป็นสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น แต่จะทำวันนี้ให้ดีที่สุด ทำให้เท่ากับที่พ่อกับแม่ทุ่มเทให้ และอนาคตข้างหน้าที่จะเกิดขึ้นนั้นก็อยากจะเป็นครูที่ดี มีอนาคตที่ดีตามที่ตัวเราเองและพ่อแม่ได้คาดหวังเอาไว้ จะทำหน้าที่ของตนเองให้ประสบความสำเร็จ ตอบแทนพระคุณพ่อแม่ให้ได้เท่ากับที่ท่านให้กับเรามาตลอด อยากเป็นครูที่ดีให้ได้ และจะทำหน้าที่ของตนเองให้ถึงที่สุด เพื่อให้พ่อแม่สบาย ไม่ต้องทำงานหนัก ทำให้ท่านมีความสุข เพื่อที่ท่านจะได้ภูมิใจและไม่ผิดหวังในตัวเรา

 

 

นางสาวเกศสุดา    โพธิวัฒน์   รหัส 55113400199  ตอนเรียน D1

บันทึกสะท้อนการเรียนรู้ครั้งที่ 4

             สิ่งที่ได้เรียนรู้ในครั้งนี้

                  ได้เรียนรู้ถึงงานเขียนประเภทต่างๆ อย่างเช่น การเขียนเพื่อเล่าเรื่อง การเขียนบทวิจารณ์ และการเขียนชีวประวัติ อัตชีวประวัติ
                   การเขียนพื่อเล่าเรื่อง หมายถึง การเขียนพื่อถ่ายทอดประสบการณ์ ความรรู้ เป็นการเขียนเล่าเหตุการณ์ที่ผู้เขียนประสบเอง หรือ เล่าเรื่องราว ที่เกิดขึ้นกับู้เล่าเอง จากการพบเห็น
                   การเขียนบทวิจารณ์ หมายถึง เป็นการเขียนโดยยึดเอาสิ่งที่วิจารณ์เป็นศูนย์กลาง เพื่อหาข้อดีและข้อเสียของเรื่องท่จะวิจารณ์ชี้ให้เห็นข้อบอพร่องทั้งเสนอแนวทางแก้ใขให้ดีขึ้น เป็นการวิจารณ์เพื่อสร้างสรรค์
                            โครงสร้างของบทวิจารณ์
                               -ชื่อรื่อง (Tittle)
                               -ความนำหรือประเด็นที่จะวิจารณ์ (Lead or Issue)
                               -เนื้อเรื่อง (Body)
                               -บทสรุป (Conclusion)
                   การเขียนชีวประวัติ อัตชีวประวัติ  เป็นการเขียนถึงบุคคลสำคัญที่มีความสามารถและทำคุณประโยชน์ส่วนรวม
                             ชีวประวัติ หมายถึง เรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตของบุคลอื่นที่มีผู้เขียนถึง
                             อัตชีวประวัติ หมายถึง ประวัติส่วนตัวของผู้เขียนเอง
                  
              ความรู้ใหม่ที่ได้รับ

                   ได้เข้าใจถึงหลักการของการเขียนทั้งสามประเภท โดยที่เราสามารถเขียนอย่างถูกต้องและเข้าใจยิ่งขึ้น
                  

            ข้อเสนอแนะ
                   
                  เนื้อหาที่ได้เรียนรู้ในครั้งนี้เป้นประโยชน์ต่อการเขียนเป้นอย่างมาก ถ้าเราไม่รู้วิธีการเขียนในแต่ละรูปแบบ เราก็ไมาสามารถที่จะเขียนให้ถูกต้องตามหลักการได้
                   การเรียนในครั้งนี้ เป็นการเรียนที่แปลกใหม่ โดยที่ให้นักศึกษานำเสนองานแต่ละหัวข้อ ได้ทำการสอนเพื่อนในห้องไปด้วย เป็นการเรียนที่สนุกไปอีกแบบ อยากให้มีแบบนี้ควบคู่ไปกับครูสอน เพราะการเรียนการสอนจะได้สนุกและไม่น่าเบื่อค่ะ


นางสาวเกศสุดา โพธิวัฒน์ 55113400199  ตอนเรียน D1